Pages

Monday, September 16, 2019

मेरो बाल दिवस ?????!!!!!!
जुलुस हिंडेको देखे आज पनि मैले बाल दिवस के हो थाहा छैन   
लुगा (ड्रेस )किन्ने  पैसा छैन जुत्ता किन्ने पैसा छैन
बाहुला च्यातिएको सिलाउने धागो सियो किन्ने पैसा छैन
टाई पनि किन्नु पर्छ रे टाई किन्ने पैसा छैन 
खोला पारि सरकारी स्कुल छ तर्ने पुल छैन 
दुइ बर्ष पहिले दाइ लाइ बगायो खोला तर्ने हिम्मत छैन 
घरमै बसेर पढ भन्छन बाबा आमा  किताब कापी किन्ने पैसा छैन 
आँखा देख्दिनन आमा तिन बर्ष भयो उपचार गर्ने पैसा छैन 
दिन भरि ठेला चलाउछन बाबा रौसि पिउछन घरमा चामल छैन 
बिहान बेलुका भात खान काम गर्न पर्दैन भन्छन रे प्रधानमन्त्री बाबा 
आज सम्म मलाई भोक लाग्यो ?भनेर सोध्न कोइ आएको छैन 
काठमाडौंको ५ तारे होटलमा डोकाका डोका मासु भात फ्याकिन्छन रे 
खोइ मलाई त् एक छाक पनि कसैले सोधेको छैन 
त्यसैले म 
काँक्रो मकै पानि जे बिक्छ त्यहि बेच्छु मेरो कुनै सपना छैन
  



Tuesday, August 6, 2019

कविता -म नेपाली जब ब्युझिए
आज म नेपाली ले कस्तो सपना देखे
म नेपाली त् हराए हराए
मेरो देश समेत हराएको देखे
म नेपाली विदेश तिर भागी रहेको
म नेपाली अरु को भाषा बोल्न व्यस्त रहेको
म नेपाली बिदेशी भेष मा कतै हराई रहेको
म नेपाली अरु को सस्कृति मा भिज्दै रमाई रहेको
उफ्फ उफ्फ यो कस्तो सपना ?
मेरो देश मा अर्कै भाषा बोल्ने भिड छिरी सकेको
मेरो देश मा अर्कै धर्म ले झन्डा गाडि सकेको
मेरो देश मा बिदेशी सस्कृति शासन गरी सकेको
न् त् म मेरो देश का नेता को बोलि को भाषा बुझ्छु
न् त् मेरो देश का नेता मा नेपाली भेष देख्छु
न् त् मेरो देश का नेता मा नेपाली पन र मन देख्छु
मेरो सगरमाथा ज्वाला निकाली रहेको थियो
मेरो लाली गुराँस डढेर भटाभट लड्दै थियो
मेरो बौद्ध स्तुपा धर धर आँशु खसाली रहेको थियो
मेरो झरना हरु मा तातो खरानी झर्दै थियो
मेरो नदि हरु लाभा बोकी स्तम्भित थियो
म त् मस्त थिए निन्द्रा मा कसैले ढोका ढक ढकायो
मैले उसको भाषा बुझ्न सकिन
मैले ऊ को थियो चिन्न सकिन
जब उसले मेरो नागरिकता खोस्न थाल्यो
तब !
म नेपाली ब्युझिए मेरो होस् खुल्यो
देखे !
म नेपाली को मुख मा भ्रस्टाचारी को घोचो थियो
म नेपाली को हात् मा दलाल को हथकडी थियो
म नेपाली को खुट्टामा बिदेशी को "मुढा"थियो
म नेपाली को आँखा मा भ्रम को पट्टि थियो
म नेपाली को अन्तरात्मा र बिबेक किनिएको थियो
म नेपाली को नेपाली पन को अस्तित्व लुटिएको थियो
म नेपाली ले केहि गर्न सकिन
म नेपाली को भाषा बुझ्ने कोइ थिएन
म नेपाली हराई सकेको रहेछु मेरो देश भित्र
म नेपाली को देश नेपाल हराई सकेको रहेछ भूगोल भित्र
उफ्फ आज म नेपाली ले किन यस्तो सपना देखे !
कविता -म नेपाली जब ब्युझिए
आज म नेपाली ले कस्तो सपना देखे
म नेपाली त् हराए हराए
मेरो देश समेत हराएको देखे
म नेपाली विदेश तिर भागी रहेको
म नेपाली अरु को भाषा बोल्न व्यस्त रहेको
म नेपाली बिदेशी भेष मा कतै हराई रहेको
म नेपाली अरु को सस्कृति मा भिज्दै रमाई रहेको
उफ्फ उफ्फ यो कस्तो सपना ?
मेरो देश मा अर्कै भाषा बोल्ने भिड छिरी सकेको
मेरो देश मा अर्कै धर्म ले झन्डा गाडि सकेको
मेरो देश मा बिदेशी सस्कृति शासन गरी सकेको
न् त् म मेरो देश का नेता को बोलि को भाषा बुझ्छु
न् त् मेरो देश का नेता मा नेपाली भेष देख्छु
न् त् मेरो देश का नेता मा नेपाली पन र मन देख्छु
मेरो सगरमाथा ज्वाला निकाली रहेको थियो
मेरो लाली गुराँस डढेर भटाभट लड्दै थियो
मेरो बौद्ध स्तुपा धर धर आँशु खसाली रहेको थियो
मेरो झरना हरु मा तातो खरानी झर्दै थियो
मेरो नदि हरु लाभा बोकी स्तम्भित थियो
म त् मस्त थिए निन्द्रा मा कसैले ढोका ढक ढकायो
मैले उसको भाषा बुझ्न सकिन
मैले ऊ को थियो चिन्न सकिन
जब उसले मेरो नागरिकता खोस्न थाल्यो
तब !
म नेपाली ब्युझिए मेरो होस् खुल्यो
देखे !
म नेपाली को मुख मा भ्रस्टाचारी को घोचो थियो
म नेपाली को हात् मा दलाल को हथकडी थियो
म नेपाली को खुट्टामा बिदेशी को "मुढा"थियो
म नेपाली को आँखा मा भ्रम को पट्टि थियो
म नेपाली को अन्तरात्मा र बिबेक किनिएको थियो
म नेपाली को नेपाली पन को अस्तित्व लुटिएको थियो
म नेपाली ले केहि गर्न सकिन
म नेपाली को भाषा बुझ्ने कोइ थिएन
म नेपाली हराई सकेको रहेछु मेरो देश भित्र
म नेपाली को देश नेपाल हराई सकेको रहेछ भूगोल भित्र
उफ्फ आज म नेपाली ले किन यस्तो सपना देखे !

Friday, January 18, 2019

समय बोलाएर आउने /आएको होइन 
समय रोकेर रोकिने होइन 
सृष्टिको हरेक पल नया नै हुन् 
हर पल सबैको अनुकुल बनुन 
आभार छ बितेको पल लाइ 
आसा र विश्वासले स्वागत आउने पल लाइ 
स्वागत हरेक पल हरेक बिहानी  लाइ 
प्रत्यक बिहान अनि दिन शुभ शान्ति रहोस 
प्रेम सद्भावना र सहयोगको बनोस्  
आउने हरपल सबैको अनुकुल रहोस 

Thursday, December 13, 2018

सत्य आफै बोल्छ
मानिस नियमित बोलिराख्छ
कतै कुन्ठा , कतै स्वार्थ बोकेर
समयले सिमा तोक्छ
झुठका पुलिन्दा निख्रिन थाल्छ
धकेलिदै जब भित्तामा पुग्छ
एक दिन ढिला चाडो सत्य आफै बोल्छ ।
हो त मानिस बोलिराख्छ
कतै कुटिल मुस्कान बाँडेर
कतै घनिभूत आक्रोस पोखेर
कहिले भ्रम, कहिले सत्ता बनेर
जब खेल को पर्दा खस्न थाल्छ
जानी न जानी सत्य आफै बोल्छ ।
उ हेर मानिस बोलिरहेको छ
कहिले सपनामा कहिले जोशमा
कहिले निरस कहिले कर्कस
जब नियतिका पर्खाल भात्किन्छ
सामुन्ने निस्पटता छाउँछ
दु:ख होस् या सुख सत्य आफै बोल्छ ।
हो त मानिस बोल्छ बोल्न चाहन्छ
बाँधिएको छ रे ऊ सिदान्तको रेखामा
बाँधिएको छ रे ऊ अनुशासनको सिमामा
जब तन मन र धनले बिदा हुन ढिपी गर्छ
राम्रो न राम्रो बिर्सेंर सबै
अन्तत आँफै मानिस सत्य बोल्छ ।