Pages

Friday, January 18, 2019

समय बोलाएर आउने /आएको होइन 
समय रोकेर रोकिने होइन 
सृष्टिको हरेक पल नया नै हुन् 
हर पल सबैको अनुकुल बनुन 
आभार छ बितेको पल लाइ 
आसा र विश्वासले स्वागत आउने पल लाइ 
स्वागत हरेक पल हरेक बिहानी  लाइ 
प्रत्यक बिहान अनि दिन शुभ शान्ति रहोस 
प्रेम सद्भावना र सहयोगको बनोस्  
आउने हरपल सबैको अनुकुल रहोस 

Thursday, December 13, 2018

सत्य आफै बोल्छ
मानिस नियमित बोलिराख्छ
कतै कुन्ठा , कतै स्वार्थ बोकेर
समयले सिमा तोक्छ
झुठका पुलिन्दा निख्रिन थाल्छ
धकेलिदै जब भित्तामा पुग्छ
एक दिन ढिला चाडो सत्य आफै बोल्छ ।
हो त मानिस बोलिराख्छ
कतै कुटिल मुस्कान बाँडेर
कतै घनिभूत आक्रोस पोखेर
कहिले भ्रम, कहिले सत्ता बनेर
जब खेल को पर्दा खस्न थाल्छ
जानी न जानी सत्य आफै बोल्छ ।
उ हेर मानिस बोलिरहेको छ
कहिले सपनामा कहिले जोशमा
कहिले निरस कहिले कर्कस
जब नियतिका पर्खाल भात्किन्छ
सामुन्ने निस्पटता छाउँछ
दु:ख होस् या सुख सत्य आफै बोल्छ ।
हो त मानिस बोल्छ बोल्न चाहन्छ
बाँधिएको छ रे ऊ सिदान्तको रेखामा
बाँधिएको छ रे ऊ अनुशासनको सिमामा
जब तन मन र धनले बिदा हुन ढिपी गर्छ
राम्रो न राम्रो बिर्सेंर सबै
अन्तत आँफै मानिस सत्य बोल्छ ।

Saturday, October 20, 2018

प्रकृति र मानिस 
--------------------------
अजिब छ यो सृष्टिको नियति
 स्वबंशमा झगडा छ अंशको लागि 
मानिस मानिस द्वन्द छ स्वार्थको लागि 
तर प्रकृति ?
सुर्य चम्कन्छ सबैको लागि 
जात र धर्म दुखि र सुखी न भनि  
चन्द्रले शितल दिन्छ 
मेरो र तेरो गरिब र धनि न भनि 
बादल बर्षिँछ 
बाद र क्षेत्र महिला र पुरुष न भनि 
बिरुवाले अक्सिजन बाड्छ 
राजा र रंकसडक र महल न भनि 
तर मानिस ?
दोषी स्वयम्  छ  बाँकी सबै दोषी देख्दछ 
आफ्नो स्वार्थको लागि मानिसकै बलि चढाउछ
अनि बिजयी आडम्बर अट्टहास हास्ने गर्छ 
आफ्नो र आफन्त मात्र खोज्छ ...
मानबताबिहिन मानिस स्वार्थको मात्र वकालत गर्छ
मानिसले आफ्नो लागि  मानिसको स्वतन्त्रा खोस्छ 
तर प्रकृति ?निस्वार्थ सेवा मात्र बाँडी रहन्छ ..
नमन गर्छु तिमि लाइ 
निष्पक्षता समानता प्रतिबद्धता अनि निरन्तरता ....
अनि मानब भन्दा माथिको तिम्रो महानता प्रति   
मानिसको साथी मानिस मात्र फाइदाको लागि ?
तत्वबोध !
त्यसैले आज मानिस मानिस भन्दा टाढा 
जनवार र प्रकृतिको नजिक पुग्दै छ 
उन्मुक्त हाँसो खोज्न जंगल पस्दैछ 




यहाँ मन्दिरको प्रसाद खाने र आराधना गर्ने भन्दा
> अध्यारो मा  रमाउने र लुट्ने हरु को भिड छ
> अनि कहाँ पाइन्छ सुख र मानबता ?
>
> यहाँ चुसेर अरु को रगत पसिना
> आफु मात्र मोटाउने चलन चलेको छ
> अनि कहाँ खोज्ने प्रेम र भाइचारा को महानता ?
>
> यहाँ आफ्नै घर जलाएर
> छिमेकी लाइ बोलाइ आगो ताप्ने हरु को राज छ
> अनि कसरि बच्छ मौलिकता र स्वाधिनता ?
>
> यहाँ अमृत (दुध )पिउने को भन्दा
> बिष (रक्सी)पिउने हरुको बाहुल्यता छ
> अनि कसरि पाइन्छ सदाचार र संबेदनशिलता ?
>
> यहाँ खोसेर अरुको भाग
> आफ्नै भाग माथि थप्ने हरुको लडाई छ
> अनि भोका ले मात्र गाएर शान्ति को गीत पाइन्छ शान्ति कहाँ ?
>
> यहाँ पुर्खाले जोडेको हिरा मोति (माटो )फ्याकेर
> अर्काको आगन मा ज्याला थाप्न जाने हरुको लर्कन छ
> अनि कसरि जोगाउने आस्था र अस्मितता ?

Wednesday, October 17, 2018

हे माता हे जननी हे महिला सृष्टि सारथि ..
मत्थर हौ नम्र बन सोच त् एक पटक ..
त्यहि पुरुष छ र त् आमा बनि गर्ब गर्दैछ्यौ 
त्यहि पुरुष छ र त् छोरी बनि देवी झैँ पुजित छ्यौ 
त्यहि पुरुषकै कारण सृष्टिको निरन्तरतामा सहभागी छ्यौ 
त्यहि पुरुष छ र न त् तिम्रो श्रीमान छन् 
बुबा छन् भाइ दाइ छन् अर्थात् तिमि सुरक्षित र संरक्षित छ्यौ 
मायाको परिभाषा छ त्यहि छ परिवार त्यहि छ 
सृष्टिले समानता दिएकै छ 
थाहा छ एक बिना अर्कोको अस्तित्व छैन 
त्यो महान समानता लाइ सद्भावपूर्ण ,सहयात्री भै सहभागी बन 
कोइ कुनै कुण्ठाले बिचलित होला स्नेह दिएर बाटोमा लेराउ 
लहै लहैमा लागेर सामाजिक मन्दिर का पहरेदार 
कतै छोरा कतै बुबा कतै श्रीमान कतै दाजु भाइ बिरुद्ध 
भडकीने नगर ............ 

Tuesday, July 10, 2018

ओहो अनायस उस्लाई गुन्द्रुक ढिडो अनी लप्सीको अचार् याद आउँछ साच्चिक्कै मुखनै रसाउँछ उस्को । चिठ्ही लेख्न सुरु गर्नुअघि एकछिन तकियामा राखी कलमलाई मुखमा हल्का च्यापी मुग्लाने सोच मग्न हुन्छ । के लेखौं  के न लेखौं  ? सुखको काल्पनिक कथा लेखौ कि दु:खको यथार्थता । एकछिन फेरी कोल्टे फेर्दछ र ऊठि टेबुलमा हात राखी आज दिल खोलेर मनको कुरा भोगेको कुरा सबै लेखी दिन्छु आखिर परिवारले पनि थाहा पाउन कि मुग्लान सजिलो रैनछ पैसा सजिलोसित कमाइदो रैनछ भनेर ।

लेख्न सुरु गर्दछ, हे चाउरी परेकी बुढी आमा ! बिदेशबाट खाउ लाउ सोख गर भनेर त्यत्रो पैसा खन्या दिदा पनि तिमी किन झन झन सुक्दै छ्यौ ? मेरो चिन्ता नगर तिमी बर्गरसित आलुतामाको याद मिसाइ  खाँदाको स्वादै अर्कै हुन्छ के थाहा तिमीलाई ? ढाड सेकिने गरी बोराका बोरा प्याज काट्नै परे पनि खट खट हरियो डलर गन्दाको मज्जा अर्कै छ त्यो बुझ्दिनौ तिमी ! त्यता बस्या भे कस्को अहार भै सकिन्थ्यो होला कमसे कम यहाँ ज्यान त बच्या छ । अँ तिमी पल्ला घरे काइला बाको छोरा को कुरा गर्दै थियौ नि उ त लाग्यो माथितिर यतैबाट खबर त पाइ सक्यौ नै ? पातलि रुदै बिलौना गर्दै होलिन् होइन ? ठुलै सपना थियो उ बिचराको पहिले साहुबाट धितो राखेको भिर पाटो बारी चुक्ता गर्ने , जस्ताको छानो भएको दुई तले घर बनाउने , छोरा छोरीलाई शहरको राम्रो स्कुलमा पढ्न पठाउने खादा पनि परिवार बच्चाकै कुरा गर्दथ्यो सुत्दा पनि तिनीहरुकै सपना देख्दथ्यो । अर्को साल त पक्कै फर्कने है भनी मलाई बेला बेलामा सोधी रहन्थो कठै बिचराले अर्को साल देख्न नै पाएन ।

त्यसैले यो पटक रामो राम पहिले जस्तो ढाटेको होइन दसैं मा आउछु । बरु ल भन तिमीलाई के कोसेली लेराइ दिउ ? मामाको छोरा कर्णेको खबर नि पाएकी हौली नि उस्ले त यही कि गाई खाने कि छोरी बिहे गर्योो नि धर्म पनि परिवर्तन गर्योी उस्ले अब बाउ आमाको काज कृया पनि नगर्ने भो ! के जानु नेपाल के छर त्यहा भन्दछ । सधैंको मारकाट, लूट, बन्द र हडताल त्यस्तो पनि देश हो ? पो भन्दछ त उ आज भोली । बिहे गरेपछी त सुको बचाउन न सकेको गुनासो पनि गर्दै थियो अस्ती, स्वास्निको फर्माइस पुरा गर्न नसके छोडि देली भन्ने डर रे उस्ले छोडि दिए उ यहाँ बस्न पनि पाउदैन यहाँको नियमले त्यसैले उसलाई हामी भन्दा स्वास्निको चिन्ता छ ।

कस्तो-कस्तो हुन्छ बिदेशमा सुन बुढी आमै ! बिर्खे बाका छोरीको कुरा पनि सुन अरुलाई मैले भनेको न भन्नु नि ? खै के कुरा मिलेन छ आफ्नो बुढासित बच्चा सच्चा जिम्मा देर उनी त लागि छन हाम्रै छिमेकी देशको भैयासित । अब त संपर्क नै छैन उनीसित पोहोरसम्म भाइटीका लगाइ दिएकी थिन । अ कती अर्काको कुरा गर्नु आफ्नै कथा पोख्दछु तिमीलाई, मलाई थाहा छ तिमी पर्खि रहन्छ्यौ हरेक दिन पिढीमा आमा भन्दै कहिले आइपुग्ला छोरा भन्दै , कहिले काही त टप्किन्छ होला आसू होइन ? मेरो सम्झना गर्दै । गाली पनि गर्दी हौली नि मोरो निस्ठुरीले बिर्स्यो मलाई भन्दै ? कुरो त्यसो होइन , म कसरी बिर्सन सक्छु तिमीलाई कठै ? ल तिमी नै भन त बिर्खेको छोराले मुग्लानबाट हेर कत्ती पैसा कमाएर लेरायो त सुती मात्र राख्दछ्स मोरा भनेकी होइनौ ? यहाँ आबारा भएर बराल्लेर बस्नु भन्दा त बिदेसै गए पनि हुन्थ्यो केही त सिक्दथ्यो कि ? अरुका छोरा पनि गएका छन नि म सहेर बसौला जा मोरा केही गर भनेकी होइनौ तिमीले ? मलाई पढाउन धितो राखेको पाखाबारी कसरी छुटाउने त्यो पनि त चिन्ता थियो नि ? अब त्यहाँ  बसेर आफ्नो योग्यताले स्थान न पाउने भएपछी मुग्लानिनुको बिकल्प खोइ ? नेपाल सरकारले सोच्ने फुर्सद पाएको देखिन्न बरु आफ्ना मान्छे लगाएर हुन्छ कि आँफै लागेर हून्छ नेपाली युबालाई खसी बोका झै यो देशमा र उ देशमा बेच्न मा नै खुशी छ अझै नेपाल सरकार यस्तो सरकारदेखे कि सुनेकी छ्यौ कतै ?परिस्थितीले म जस्ता हज्जारौ, लाखौं धकेलिएका छन बिदेश मा रहर त कसैको देख्दिन कोइ ज्यान जोगाउन कोइ व्यबहार मिलाउन कोइ बित्रिष्णा मेटाउन वाध्य भै बसेका छन ।

कति स्वादिलो हुन्थ्यो तिमीले पकाएको मिठो पिठो , कतिआनन्द आऊदथ्यो आगन चौतारी , मेला पर्ब गर्दा ? सम्झी ल्याउदा मन धुजा धुजा हून्छ । हो एउटा सत्य हो मेरो वर्तमान बन्धकीमा परेको छ भविष्यमा सुख पाउने रहरमा खोट मेरै होला म किन देशमा बिक्न सकिन जो बिकेर दिन दुई गुना रात चार गुनाको फट्को मार्दै कमाउने धन्दा गर्दैछन । तर के गर्नु आफ्नो सिफारिस गरिदिने कोइ थिएन ? मलाई थाहा छ तिमी अस्ताउन लागेकी जुन हौ मेरो मुख हेरेरै मर्ने तिम्रो धोको बाहेक तिम्रो अरु इच्छा आकांक्षा मरी सकेका छन । तिमी गल्दै गएकी छौ यो सन्जोग जुर्दछ कि जुर्दैन खै ? रात दिनको काम कामले म पनि शिथिल भै सकेको छु । एकमन त लाग्दछ अहिल्यै उडिहालु रुखो सुखो जे मिल्दछ खाइ शान्त सित बसू तर साहुको कर कर चुक्ता भा खोइ ? त्यहाँ आएर हत मुख जोर्ने उपाय पनि छैन नि त के गर्नु ?यो न आउने बहाना होइन मेरो यथाथर्ता हो । चाडपर्ब आउँछ  शरीर यहाँ छ मन त्यहाँ हून्छ । साझ बिहान तिम्रै चिन्ताले सताउँछ । तिमी सम्पन भएकी भए किन पठाउथ्यौ र मुग्लान हामीलाई होइन ? सम्हाल आँफैलाई मेरो चिन्ता नगर एक दिन पक्कै आउँछु म तिमीलाई भेट्न झुठो म बोल्दिन ।

Sunday, June 3, 2018

के थाहा यहाँ समयले मानिस लाइ कहिले कहाँ पुर्याउछ 
को सङ्ग छुटाउछ को सङ्ग भेटाउछ 
कहिले रुवाउछ कहिले हसाउछ 
कहिले आफै लाइ पोल्छ यो जिन्दगि 
कहिले कसैको विस्वासमा बाच्ने गर्छ यो जिन्दगि 
एउटा बिस्वास एउटा आस्था 
समर्पण र साथले रमाउछ यो जिन्दगि 
कसैको प्रतिक्षामा पनि फक्रिन्छ मायाको जिन्दगि 
टाढै सहि दुइ शरीर धडकन त् सङ्ग संगै छ 
छाया बनि एक अर्का लाइ स्पर्श गर्दै जीवन्त छ यो जिन्दगि